Interviews A - Z
(hed) p.e.
37 Stabwoundz
7th Nemesis
A Perfect Murder
Aborted
Aeon
After Forever
Aisling
Akercocke (1)
Akercocke (2)
Amaran
Amon Amarth
Amplifier
Ancient Rites
Anima
Annihilator (1)
Annihilator (2)
Arch Enemy
Atreyu (1)
Atreyu (2)
Backfire!
Biohazard
Black Majesty
Blind Myself
Blind Sight
Blood Red Throne
Borknagar
Born From Pain (1)
Born From Pain (2)
Breamgod
Burning Skies
By Night
Carnal Lust
Cataract
Cavalera Conspiracy
Closterkeller
Coldworker
Conspiracy A.D.
Crimson Falls
Cryptopsy
Cypher
Dark Fortress (1)
Dark Fortress (2)
Dawn Of Azazel
Dawn Of Demise
Death Angel
Death Before Dishonor
Decapitated (1)
Decapitated (2)
Deicide
Delphian
Desensitised
Destiny
Destruction
Detonation (1)
Detonation (2)
Devious
Dissenter
Divine Heresy
Do Or Die
Dying Fetus
Dååth
Eminence (1)
Eminence (2)
Eminence (3)
Enslaved
Entrails Eradicated
Evemaster
Exmortem
Fear My Thoughts
First Blood
Forcefeed
Glass Casket
Godhate
Gorgoroth (1)
Gorgoroth (2)
Gory Blister
Grave
Grenouer
Hail Of Bullets
Hatesphere
Hearse
Heaven Shall Burn (1)
Heaven Shall Burn (2)
Heaven Shall Burn (3)
Heaven Shall Burn (4)
Hellyeah
Herod
Horned God
I Scream Records
Iced Earth
Ignite
Imperia
Incantation
Infinited Hate
Insidious Disease
Internal Suffering
Job For A Cowboy
Kiju
Knuckledust
Koldborn
Krisiun (1)
Krisiun (2)
Leaves' Eyes
Leng Tch'e
Liar
Life Of Agony
Lunaris
Machine Head
Madball
Marionette
Moonspell
Morifade
Mors Principium Est
My City Burning
Naglfar
Napalm Death (1)
Napalm Death (2)
Neaera
Nile
Occult
Opeth
Opposition Party
Out To Win
Perzonal War
Pig Destroyer
Pro-Pain
Psyopus
Raging Speedhorn
Raunchy
Rebel Meets Rebel
Relevant Few
Sammath
Sathanas
Scarve (1)
Scarve (2)
Seita
Septic Flesh
Sepultura
Severe Torture (1)
Severe Torture (2)
Severe Torture (3)
Shadowlord
Sick Of It All
Sinai Beach
Since The Flood
Single Bullet Theory
Sinister
Six Reasons To Kill
Sk;rl
Skarhead
Skinless (1)
Skinless (2)
Soldiers
Spirit Disease
Spiritual Beggars
Spiritual Beggars & Grand Magus
Spoiler NYC
Strapping Young Lad
Sun Caged
Superjoint Ritual
Sworn Enemy
Sybreed
Taste Of Insanity (1)
Taste Of Insanity (2)
Teamkiller
Textures (1)
Textures (2)
Textures (3)
The Amenta
The Arcane Order
The Blacklist
The End
The Legion
The Lucifer Principle
The Monolith Deathcult (1)
The Monolith Deathcult (2)
The Red Chord (1)
The Red Chord (2)
The Setup (1)
The Setup (2)
The Spyderz
The Wounded
Throneaeon
Throwdown
Thyrfing
To Kill
Transmission0
Trivium
Type O Negative (1)
Type O Negative (2)
Type O Negative (3)
Unleashed (1)
Unleashed (2)
Vader
Vomitory (1)
Vomitory (2)
Whitechapel
Withered
Wolverine
Interviews: Hellyeah
Gepost door Gerco Zwiers op maandag 28 juni 2010, 01:54
“Ons voornaamste doel is om een ‘hell of a time’ te hebben”, aldus Vinnie Paul, de meestertrommelaar die geschiedenis schreef met Pantera en alweer sinds 2006 het zelfverzekerde middelpunt vormt van Hellyeah. Een band die, hoewel in Europa een nog vrijwel onbeschreven blad, al uitgebreid tourde in de VS en Australië en daar met een debuut vol hedendaagse en volbloed Texaanse bravoure metal al het nodige succes boekte. Als het aan de heren ligt gaat met het verschijnen van de opvolger ‘Stampede’ nu ook de rest van de aardkloot overstag voor de ‘supergroep’, die naast Pantera tevens de namen Mudvayne, Nothingface, Knives Out! en Damageplan op zijn CV heeft staan. Om dit proces wat te vergemakkelijken is Hellyeah in Europa voor een korte tour.



De eerste show in de Amsterdamse Melkweg wordt echter op het laatste moment afgeblazen, vanwege naar eigen zeggen persoonlijke redenen. De geplande interviews worden verschoven naar het luxueuze Barbizon Palace Hotel, waar de band minus zanger Chad Gray zijn tijdelijke intrek heeft genomen. Het woord is aan Vinnie Paul.

“Chad is halsoverkop teruggevlogen naar de VS. Zijn vrouw heeft een paar dagen geleden een operatie gehad, maar daarbij zijn nu complicaties opgetreden, waardoor ze nog een keer onder het mes moet. Logischerwijs wilde Chad daarom nu erg graag bij haar zijn en heeft hij het vliegtuig terug gepakt. Wij respecteren die keuze natuurlijk volkomen, want die dingen gaan gewoon voor. Maar het is wel balen. Vooral omdat dit de enige headlineshow van deze tour was. Onze eerstvolgende show staat gepland voor komende zaterdag. Hopelijk kan Chad er dan wel weer bij zijn. En in november komen we sowieso terug naar Nederland om de schade in te halen.”

Over naar de nieuwe plaat dan maar, die naar mijn idee voortploegt waar het titelloze debuut halt hield. Waarin verschilt ‘Stampede’ van zijn voorganger?

“Deze nieuwe plaat is veel meer gefocust. Ons debuut was in wezen nog een experiment. We kenden elkaar nog niet zo goed en hadden nog niet echt een idee waar het heen zou gaan met Hellyeah. Dat was deze keer natuurlijk compleet anders. Ons debuut heeft het in de VS heel goed gedaan. Er zijn bijna een half miljoen stuks van verkocht. In de wetenschap dat het metalpubliek ons in de armen heeft gesloten, begonnen we nu met veel meer zelfvertrouwen aan de opnames. Bovendien wisten we nu veel beter wat we wilden.”


Ik heb begrepen dat het debuut grotendeels in een live-setting is opgenomen. Was dat nu weer het geval?

“Zeker weten. Net als de vorige keer zijn we zonder ook maar een noot op papier de studio ingegaan en zodra we een nummer hadden geschreven, speelden we meestal ‘m meteen live in. Op die manier klinkt het allemaal niet zo statisch en behouden de opnames hun gevaarlijke, rauwe karakter. Alleen hebben we de opnames deze keer niet in Dime’s studio (Chasin' Jason Studio, red.) gedaan, maar hebben we bij mij thuis een mobiele studio gebouwd. We hadden in de woonkamer en in alle slaapkamers opnameapparatuur opgesteld, zodat we op elk gewenst moment ideeën konden vastleggen. Iedereen logeerde bij mij thuis, dus zodra we ons bed uit rolden, begonnen we meestal al snel met drinken en jammen. Zodoende verliepen de opnames niet alleen erg gemoedelijk, maar ook erg voortvarend. Na iets meer dan een week hadden we al acht complete songs op band staan.”

Klopt het dat een aantal bandleden aanvankelijk wat aarzelend was om op deze manier te werk te gaan?

Tom: “Aarzelend is een groot woord, maar het was volkomen nieuw voor ons. Met mijn eigen band was alle muziek altijd al helemaal geschreven op het moment dat we de studio ingingen. Wat op zich ook wel verstandig is als je in een studio zit die tweeduizend dollar per dag kost. Deze werkwijze was dus een compleet nieuwe ervaring voor ons, maar het is uiteindelijk uitstekend bevallen. Bij het soort muziek dat we met Hellyeah spelen, moet je niet eindeloos blijven schaven. Dan schaaf je er alle rauwheid vanaf.”

Het openende nummer ‘Cowboy Way’ lijkt een dikke middelvinger naar iedereen die jullie afdoet als rednecks of hillbillies.

“Klopt helemaal. Het is niet echt een reactie ergens op, je moet het meer zien als een statement. Noem ons cowboys, noem ons hillbillies, we don’t give a fuck. Wij doen gewoon waar we zin in hebben en als je dat niet bevalt, heb je pech gehad. Kijk, je hebt natuurlijk altijd ‘haters’, mensen die kritiek hebben op onze muziek of op de manier waarop wij naar buiten treden. Maar aan dat volk hebben we totaal geen boodschap.”


Waarmee je meteen het hele concept achter Hellyeah hebt samengevat; feesten, zuipen, muziek maken en vooral niet te moeilijk doen.

“Ons voornaamste doel is om een ‘hell of a time’ te hebben. Er zijn al zoveel bands die zwaar en negatief klinken en die niets dan hel en verdoemenis preken. Toen wij met Hellyeah begonnen, besloten we daarom een positief geluid te laten horen. We wilden de fun terugbrengen in de metal. Toch is het niet zo dat partying ons enige thema is, want we gaan een beetje diepgang ook niet uit de weg. Het nummer ‘Thank You’ (een ode aan ontvallen familieleden, red.), van ons debuut, heeft met feesten bijvoorbeeld niks van doen. En datzelfde geldt voor een nummer als ‘Better Man’, dat op de nieuwe plaat staat. Wat dat betreft is het net een rit in de achtbaan, met pieken maar ook dalen.”

Maar wel vooral pieken, toch?

“Dat dan weer wel, ja.”

Is het typisch Amerikaanse karakter van Hellyeah’s muziek de reden dat de band vooral in de VS goed aanslaat?

“Laat ik vooropstellen dat ons label helemaal niets gedaan heeft om ons debuut hier in Europa te promoten. Zelfs bij onze eerste Europese show in Donington kwam er niet eens niemand van het label opdagen. En dan hebben we ’t over het grote Sony Records, hè. We zijn dan ook blij dat we nu in Europa werken met een enthousiast label dat wél vastberaden is om hier in Europa keihard voor de band aan het werk te gaan.”

Ik meende een parallel te zien met Pantera en Mudvayne, bands die hun vizier ook hoofdzakelijk op de VS hadden en hebben gericht.

“Ik zal je eens wat vertellen. De eerste Europese tour die wij met Pantera deden in 1990, als voorprogramma van Annihilator, was een regelrechte ramp. Het publiek, ook hier in Nederland, haatte ons werkelijk. Toen we na het uitbrengen van onze tweede plaat ‘Vulgar Display Of Power’ opnieuw gevraagd werden voor een Europese tour, ditmaal met Megadeth, zagen we dat aanvankelijk dan ook helemaal niet zitten. Eenmaal hier bleek de situatie echter honderdtachtig graden gedraaid en waren we opeens populairder dan Megadeth! Wat ik daarmee bedoel te zeggen is dat een band vaak pas echt tot bloei komt na z’n tweede album. Op dat punt zitten we nu ook met Hellyeah. En nu deze plaat in Europa wél fatsoenlijk wordt uitgebracht, zal moeten blijken of we ons succes hier kunnen uitbouwen. We zijn in ieder geval van plan om vanaf nu geregeld terug te komen voor optredens.”


Tom: “Na het verschijnen van ons debuut hebben we zo’n acht maanden getourd, maar om ‘Stampede’ te promoten, gaan we maar liefst twee jaar op pad. En wereldwijd ditmaal. En nu we ons verzekerd weten van een actief label dat achter ons staat, zijn we enorm gemotiveerd om daar een succes van te maken.”

Tenslotte, is Hellyeah een band waar Dimebag in zou willen spelen?

“O man, zeker weten. Sterker nog, voor mijn gevoel is hij gewoon deel van de band. Na zijn dood ging ik er niet vanuit ooit nog deel uit te maken van een band. Ik wist niet of ik het nog wilde, of ik ’t nog in me had. Maar vanaf het moment dat ik met deze jongens in de oefenruimte was en we begonnen te spelen, gleed die twijfel gewoon van me af. Ik weet gewoon zeker dat Dimebag me geholpen heeft weer voor de muziek te gaan. En nog steeds voel ik z’n aanwezigheid. Ik bedoel, zeven fantastische songs in acht dagen. Hoe vaak gebeurt zoiets nou? Daar moet gewoon meer aan de hand zijn geweest. Dat was Dime.”

Gerco Zwiers

http://www.hellyeah.com

http://www.myspace.com/hellyeah

Recensie 'Stampede'