Interviews A - Z
(hed) p.e.
37 Stabwoundz
7th Nemesis
A Perfect Murder
Aborted
Aeon
After Forever
Aisling
Akercocke (1)
Akercocke (2)
Amaran
Amon Amarth
Amplifier
Ancient Rites
Anima
Annihilator (1)
Annihilator (2)
Arch Enemy
Atreyu (1)
Atreyu (2)
Backfire!
Biohazard
Black Majesty
Blind Myself
Blind Sight
Blood Red Throne
Borknagar
Born From Pain (1)
Born From Pain (2)
Breamgod
Burning Skies
By Night
Carnal Lust
Cataract
Cavalera Conspiracy
Closterkeller
Coldworker
Conspiracy A.D.
Crimson Falls
Cryptopsy
Cypher
Dark Fortress (1)
Dark Fortress (2)
Dawn Of Azazel
Dawn Of Demise
Death Angel
Death Before Dishonor
Decapitated (1)
Decapitated (2)
Deicide
Delphian
Desensitised
Destiny
Destruction
Detonation (1)
Detonation (2)
Devious
Dissenter
Divine Heresy
Do Or Die
Dying Fetus
Dååth
Eminence (1)
Eminence (2)
Eminence (3)
Enslaved
Entrails Eradicated
Evemaster
Exmortem
Fear My Thoughts
First Blood
Forcefeed
Glass Casket
Godhate
Gorgoroth (1)
Gorgoroth (2)
Gory Blister
Grave
Grenouer
Hail Of Bullets
Hatesphere
Hearse
Heaven Shall Burn (1)
Heaven Shall Burn (2)
Heaven Shall Burn (3)
Heaven Shall Burn (4)
Hellyeah
Herod
Horned God
I Scream Records
Iced Earth
Ignite
Imperia
Incantation
Infinited Hate
Insidious Disease
Internal Suffering
Job For A Cowboy
Kiju
Knuckledust
Koldborn
Krisiun (1)
Krisiun (2)
Leaves' Eyes
Leng Tch'e
Liar
Life Of Agony
Lunaris
Machine Head
Madball
Marionette
Moonspell
Morifade
Mors Principium Est
My City Burning
Naglfar
Napalm Death (1)
Napalm Death (2)
Neaera
Nile
Occult
Opeth
Opposition Party
Out To Win
Perzonal War
Pig Destroyer
Pro-Pain
Psyopus
Raging Speedhorn
Raunchy
Rebel Meets Rebel
Relevant Few
Sammath
Sathanas
Scarve (1)
Scarve (2)
Seita
Septic Flesh
Sepultura
Severe Torture (1)
Severe Torture (2)
Severe Torture (3)
Shadowlord
Sick Of It All
Sinai Beach
Since The Flood
Single Bullet Theory
Sinister
Six Reasons To Kill
Sk;rl
Skarhead
Skinless (1)
Skinless (2)
Soldiers
Spirit Disease
Spiritual Beggars
Spiritual Beggars & Grand Magus
Spoiler NYC
Strapping Young Lad
Sun Caged
Superjoint Ritual
Sworn Enemy
Sybreed
Taste Of Insanity (1)
Taste Of Insanity (2)
Teamkiller
Textures (1)
Textures (2)
Textures (3)
The Amenta
The Arcane Order
The Blacklist
The End
The Legion
The Lucifer Principle
The Monolith Deathcult (1)
The Monolith Deathcult (2)
The Red Chord (1)
The Red Chord (2)
The Setup (1)
The Setup (2)
The Spyderz
The Wounded
Throneaeon
Throwdown
Thyrfing
To Kill
Transmission0
Trivium
Type O Negative (1)
Type O Negative (2)
Type O Negative (3)
Unleashed (1)
Unleashed (2)
Vader
Vomitory (1)
Vomitory (2)
Whitechapel
Withered
Wolverine
Interviews: I Scream Records
Gepost door Gerco Zwiers op woensdag 24 februari 2010, 09:58
Laurens Kusters vergaart bekendheid binnen de hardcorescene als drummer van Deviate, de Belgische metalcoreformatie die in de jaren negentig behoorlijk in de lift zit. Om de releases van Deviate voortaan zelf uit te kunnen brengen, richt hij in 1994 het label I Scream Records op. Het duurt echter niet lang voordat Kusters ook andere bands gaat contracteren en in de jaren die volgen, groeit het label in Europa uit tot een van de meest toonaangevende leveranciers op het gebied van punk en hardcore. Vorig jaar vierde I Scream haar vijftiende verjaardag. Een mooie aanleiding om met de tegenwoordig in New York woonachtige Belg de stand van zaken door te nemen.



Aan Kusters, een sympathieke en bevlogen spraakwaterval met het hart op de tong, allereerst de vraag of de job van labelbaas hem na al die jaren nog steeds even goed bevalt.

“Ik doe dit werk nog steeds erg graag. Bij elke job heb je natuurlijk wel eens gezeik aan je kop en dus ook bij de mijne, maar het is een geweldige business om in te werken. Al wordt het voor de muziekindustrie wel steeds moeilijker. Ook voor onszelf. I Scream is natuurlijk een nichelabel en heeft dus een veel kleinere afzetmarkt dan labels die mainstream muziek uitbrengen. En die afzetmarkt wordt er, zeg maar, niet groter op. Ook is vorig jaar onze Europese distributiepartner SPV/Steamhammer failliet gegaan. Dat was een zware klap voor ons, niet alleen financieel. Bovendien was het een behoorlijke schok voor me dat zelfs een bedrijf als SPV, dat al vijfentwintig jaar bestond, zomaar over de kop kon gaan.”

“En de economische crisis heeft nog een andere kant. Veel mensen hebben momenteel minder te besteden en als muziekbranche voorzien wij nou net in een product, namelijk muziek, dat een stuk makkelijker gratis te bekomen is dan menig ander product. Soms vraag ik me zelfs af of ik niet beter een paar duizend cd’s kan persen en die op de hoek van de straat neerzetten, weet je wel? En dat vind ik toch wel jammer. Het illegale downloaden raakt niet alleen ons, maar ook de bands. Ik doe mijn werk nog altijd met veel plezier, maar dit aspect heeft het wel minder leuk gemaakt.”


“Je moet natuurlijk niet vergeten dat wij het van een overwegend jonge doelgroep moeten hebben. Voor een groot deel dus mensen met een doorgaans kleine beurs. Die jongelui krijgen op zaterdag twintig euro van hun ouders en moeten daar alles van bekostigen; cd’s, concerten, uitgaan. Dat is eigenlijk niet te doen. Dus als je meer dan een tientje kunt besparen door een bepaalde cd gewoon te downloaden, is de keus natuurlijk snel gemaakt.”

“Ik denk zelfs dat het nog dieper zit. Ik ben zelf 37 en ben opgegroeid met het idee dat je platen koopt, en later cd’s, van de bands waar je fan van bent. Maar dat tegenwoordig is niet meer zo. De jongeren van nu zijn opgegroeid in het digitale tijdperk en vinden het heel normaal om de muziek die wilt hebben gewoon van internet te plukken. En het is volgens mij nog niet eens dat ze er niet voor wíllen betalen, ze zijn ‘t gewoonweg niet gewend.”

Beschouw je illegaal downloaden niettemin diefstal?

“Het ís diefstal. Het is weliswaar niet dezelfde handeling als een trui jatten uit een winkel, maar het komt allebei op hetzelfde neer. Het is alleen een maatschappelijk getolereerde vorm van diefstal. Het verschil tussen wiet roken en cocaïne snuiven, zeg maar. Het ene is verboden maar wordt getolereerd, het andere is gewoon hartstikke illegaal. Onder de jongeren van nu is het volledig geaccepteerd dat muziek gratis verkrijgbaar is. Maar muziek is natuurlijk níet gratis. Je kunt ook niet gratis naar een concert, of bij een show een shirt meenemen zonder te betalen. Datzelfde zou voor muziek moeten gelden.”

Iets anders. In de beginjaren tekende I Scream Records voornamelijk bands van Europese komaf, maar later is de focus steeds meer komen te liggen op de Amerikaanse scene. Was er in Europa niet meer genoeg talent te vinden?

“Vanaf eind jaren negentig is dat eigenlijk met de jaren zo gegroeid. Dat heeft vooral te maken met het feit dat je met Amerikaanse bands meer kanten op kunt. Neem nou Discipline, een band die het in Europa geweldig doet en waar wij, met name in Duitsland, enorm veel platen van verkopen. Bijna net zoveel als van een band als Madball. In de VS is er echter amper belangstelling voor. Amerikanen zijn doorgaans veel te chauvinistisch om een Europese band in de armen te sluiten. Europanen staan daarentegen juist enorm open voor bands uit de VS. Amerikaanse bands hebben dus veel meer potentieel, omdat je er beide markten mee kunt bespelen.”


Dus dat was puur een zakelijke overweging?

“Het is meer een groeiproces geweest. Toen ik met I Scream Records begon, was ik gewoon een Belg met een of ander kutlabelke en was er geen enkele grote Amerikaanse band die daar wakker van lag. Maar naarmate het bedrijf met de jaren groeide, werden we een steeds interessantere partij en lukte het ons om de grotere bands binnen te halen. En ja, als je het over de grotere namen in het punk- en hardcoregenre hebt, kom je automatisch uit bij Amerikaanse bands.”

Is dat ook de reden dat je een aantal jaren geleden naar de VS bent verhuisd?

“Dat en het feit dat we sinds enige jaren onze releases zelfstandig uitbrengen in de VS. Voor 2005 werden onze releases hier in de VS altijd uitgelicenseerd aan labels als Bridge Nine, Thorp en Victory. Dat waren dus altijd samenwerkingssituaties. Een paar jaar geleden besloot ik echter de gok te wagen en een eigen distributiedeal te tekenen. En op die manier dus niet meer afhankelijk te zijn van andere labels. Het is iets wat ik vooral zelf erg graag wilde. En ik wilde mezelf over tien jaar niet het verwijt kunnen maken dat ik het niet geprobeerd heb. Kijk, het bedrijf bestaat in Europa al vijftien jaar. Dus mocht ik hier in de VS morgen op m’n bek gaan, dan kom ik als een geslagen hond terug naar België en ga ik daar verder. Maar dan heb ik het in ieder geval wel geprobeerd.”

Van welke band of bands verwacht je het komende jaar veel?

“Ik verwacht veel van Skarhead en Wisdom In Chains. En dan vooral van die laatste. Die nieuwe van Wisdom In Chains (‘Everything You Know’, red.) is echt zo’n plaat waarbij je heerlijk kunt meezingen. Bovendien een plaat met goudeerlijke teksten waar veel kids zich aan op kunnen trekken. Beide bands gaan flink aan de slag dit jaar en komen allebei wel drie keer voor optredens naar Europa. Dat zie ik dus erg zonnig tegemoet. En dan zijn er nog wel een paar dingen waar ik het nodige van verwacht, maar daar kan ik nog niks over zeggen.”


Is een op handen zijnde deal met Biohazard misschien een van die dingen?

“Er is wel over gesproken en Evan (Seinfeld, zanger/bassist van de band, red.) heeft me laten weten graag bij ons te tekenen. Maar we doen het niet, om dezelfde reden dat we de laatste plaat van Merauder (‘God Is I’ , eind vorig jaar verschenen via Regain Records, red.) niet hebben uitgebracht. Biohazard was in de jaren negentig natuurlijk een ontzettend grote band en om puur nostalgische redenen zou ik meteen met ze in zee gaan. Vergeet echter niet dat er van de laatste paar platen via SPV nog niet een fractie is verkocht als van een ‘Urban Discipline’. Dergelijke bands denken echter op basis van hun hoogtijdagen een nieuwe platendeal te kunnen scoren.”

Terwijl jij een band tekent op basis van zijn dagwaarde, bedoel je?

“Precies, en dat moet ook. Het is fantastisch om Biohazard weer met Bobby te zien optreden en om al die oude nummers weer te horen. Het is alleen niet meer wat het ooit was. Dat klinkt misschien hard, maar zo is het nou eenmaal. Je kunt niet meer een deal sluiten met de verwachting dat je 100.000 cd’s gaat verkopen, want dat kun je wel vergeten. Van een album van Madball verkopen wij er in Europa maximaal 30.000. Maar ja, die band is dan ook nooit weggeweest.”

“Na het grote succes van ‘Demonstrating My Style’ dat in ‘96 uitkwam bij Roadrunner zijn hun verkopen behoorlijk naar beneden gegaan, maar ze zijn wel altijd doorgegaan. Een band als Biohazard kan, na een aantal jaren van afwezigheid, niet verwachten dat het succes van toen zomaar even geëvenaard kan worden, want dat is gewoon onmogelijk. Datzelfde geldt voor Merauder. Die band heeft met ‘Master Killer’ natuurlijk een klassieker van jewelste uitgebracht, de twee daaropvolgende albums zijn echter volledig geflopt. Nogmaals, uit nostalgisch oogpunt zeg ik meteen ja tegen beide bands, maar zakelijk gezien vind ik het een te groot risico.”


En dan nog aandacht voor Deviate. Officieel ging de formatie in 1999 uit elkaar, maar de laatste jaren waren er geruchten over een mogelijke reünie. Die reünie lijkt echter verder weg dan ooit nadat twee van de vijf leden vorig jaar een eenmalige ‘reünieshow’ belegden, zonder de rest van de originele bezetting daarover in te lichten. Kusters reageerde met juridische stappen en is door de rechter in het gelijk gesteld.

“De details van die rechtszaak zijn op zich niet belangrijk, maar het heeft inderdaad wel een staartje gekregen. Hoe dan ook, door de kortzichtigheid van onze twee ‘vrienden’ zal het erg moeilijk worden om ooit nog een echte Deviate-reünie te realiseren. En je mag best weten dat ik dat heel erg jammer vind. Vooral omdat we al zo’n twee jaar her en der in gesprek waren en er al plannen waren voor een eenmalige comeback, bestaande uit vijf Europese festivalshows. We keken daar ontzettend naar uit. Ik heb immers bijna de helft van mijn leven in die band gespeeld. In eerste instantie heb ik nog geprobeerd het met de bandleden in kwestie uit te praten, maar dat bleek niet mogelijk. Nou ja, dan maar zo.”


Intussen heeft Laurens in New York een andere band gevonden waar hij zijn muzikale ei in kwijt kan.

“Een paar gasten die in de jaren negentig in de band Black Train Jack speelden, hebben een tijdje terug de band No Reward opgericht. Een heel leuk bandje dat hardcore speelt in het straatje van H2O. Aanvankelijk speelde daar ook H2O-drummer Todd Friend in mee, maar die is daar wegens tijdgebrek mee gestopt. Ter vervanging van hem ben ik toen min of meer in die band gerold. Maar ik ben daar natuurlijk lang niet zo intensief mee bezig als destijds met Deviate, je moet het meer zien als hobby. Touren met deze band is bijvoorbeeld absoluut niet aan de orde. Ik zou het leuk vinden hoor, maar zo lang kan ik gewoon niet weg van kantoor. Het klinkt misschien wat arrogant, maar ik ben hier eigenlijk gewoon onmisbaar.”

Gerco Zwiers

Foto's: Helena BxL

Website I Scream Records