Interviews A - Z
(hed) p.e.
37 Stabwoundz
7th Nemesis
A Perfect Murder
Aborted
Aeon
After Forever
Aisling
Akercocke (1)
Akercocke (2)
Amaran
Amon Amarth
Amplifier
Ancient Rites
Anima
Annihilator (1)
Annihilator (2)
Arch Enemy
Atreyu (1)
Atreyu (2)
Backfire!
Biohazard
Black Majesty
Blind Myself
Blind Sight
Blood Red Throne
Borknagar
Born From Pain (1)
Born From Pain (2)
Breamgod
Burning Skies
By Night
Carnal Lust
Cataract
Cavalera Conspiracy
Closterkeller
Coldworker
Conspiracy A.D.
Crimson Falls
Cryptopsy
Cypher
Dark Fortress (1)
Dark Fortress (2)
Dawn Of Azazel
Dawn Of Demise
Death Angel
Death Before Dishonor
Decapitated (1)
Decapitated (2)
Deicide
Delphian
Desensitised
Destiny
Destruction
Detonation (1)
Detonation (2)
Devious
Dissenter
Divine Heresy
Do Or Die
Dying Fetus
Dååth
Eminence (1)
Eminence (2)
Eminence (3)
Enslaved
Entrails Eradicated
Evemaster
Exmortem
Fear My Thoughts
First Blood
Forcefeed
Glass Casket
Godhate
Gorgoroth (1)
Gorgoroth (2)
Gory Blister
Grave
Grenouer
Hail Of Bullets
Hatesphere
Hearse
Heaven Shall Burn (1)
Heaven Shall Burn (2)
Heaven Shall Burn (3)
Heaven Shall Burn (4)
Hellyeah
Herod
Horned God
I Scream Records
Iced Earth
Ignite
Imperia
Incantation
Infinited Hate
Insidious Disease
Internal Suffering
Job For A Cowboy
Kiju
Knuckledust
Koldborn
Krisiun (1)
Krisiun (2)
Leaves' Eyes
Leng Tch'e
Liar
Life Of Agony
Lunaris
Machine Head
Madball
Marionette
Moonspell
Morifade
Mors Principium Est
My City Burning
Naglfar
Napalm Death (1)
Napalm Death (2)
Neaera
Nile
Occult
Opeth
Opposition Party
Out To Win
Perzonal War
Pig Destroyer
Pro-Pain
Psyopus
Raging Speedhorn
Raunchy
Rebel Meets Rebel
Relevant Few
Sammath
Sathanas
Scarve (1)
Scarve (2)
Seita
Septic Flesh
Sepultura
Severe Torture (1)
Severe Torture (2)
Severe Torture (3)
Shadowlord
Sick Of It All
Sinai Beach
Since The Flood
Single Bullet Theory
Sinister
Six Reasons To Kill
Sk;rl
Skarhead
Skinless (1)
Skinless (2)
Soldiers
Spirit Disease
Spiritual Beggars
Spiritual Beggars & Grand Magus
Spoiler NYC
Strapping Young Lad
Sun Caged
Superjoint Ritual
Sworn Enemy
Sybreed
Taste Of Insanity (1)
Taste Of Insanity (2)
Teamkiller
Textures (1)
Textures (2)
Textures (3)
The Amenta
The Arcane Order
The Blacklist
The End
The Legion
The Lucifer Principle
The Monolith Deathcult (1)
The Monolith Deathcult (2)
The Red Chord (1)
The Red Chord (2)
The Setup (1)
The Setup (2)
The Spyderz
The Wounded
Throneaeon
Throwdown
Thyrfing
To Kill
Transmission0
Trivium
Type O Negative (1)
Type O Negative (2)
Type O Negative (3)
Unleashed (1)
Unleashed (2)
Vader
Vomitory (1)
Vomitory (2)
Whitechapel
Withered
Wolverine
Interviews: Biohazard
Gepost door Gerco Zwiers op vrijdag 15 januari 2010, 08:07
Met de huidige golf aan reünies was het an sich geen al te grote verrassing dat ook Biohazard begin 2008 zijn wederopstanding wereldkundig maakte. Wél verrassend was het nieuws dat het hier een terugkeer van de klassieke bezetting betrof. Dus mét Bobby Hambel, de gitarist die de band medio jaren negentig na onenigheid verliet en waar de overgebleven bandleden nadien nooit een waardige vervanger voor wisten te vinden. Of zoals zanger/gitarist Billy Graziadei het zelf samenvat: “Biohazard zonder Bobby was als een hond met drie poten.”



Eind vorig jaar was de band als officieuze headliner van de rondreizende Persistence Tour in het land. Enkele uren voor hun dampende set in het Eindhovense Klokgebouw spreek ik met een zichtbaar goedgemutste Billy Graziadei over hernieuwde vriendschap, de high van het optreden en de op handen zijnde comebackplaat.

“Het idee om Bobby weer terug in de band te hebben, is iets waar Danny en ik het na zijn vertrek regelmatig over hebben gehad. Het probleem was alleen dat tussen Evan en Bobby de lucht nog niet geklaard was. Danny en ik hadden al enige tijd weer contact met Bobby, maar hij en Evan hadden sinds de breuk geen woord meer met elkaar gewisseld. Toen Danny me ergens in 2007 vertelde dat Scott Koenig en Rob Gee (respectievelijk oud-manager van de band en bevriende hardcore DJ, red.) wilden proberen om de originele leden van de band weer bij elkaar te krijgen voor een reünietour, zag ik dat zelf dan ook niet snel gebeuren. Tot ik op een gegeven moment een telefoontje kreeg van Danny die me tot mijn stomme verbazing vertelde dat Evan en Bobby uit eten waren geweest in Manhattan.”

“Dat etentje heeft wonderen gedaan, want kort daarop zaten we sinds jaren weer met z’n vieren om de tafel. Al snel bleek dat het voornamelijk roddels en misverstanden waren die al die jaren tussen ons in hadden gestaan. Eenmaal samen in de oefenruimte was de chemie van weleer in één klap terug. Het was echt geweldig om na al die jaren weer samen te jammen, dat gaf zo’n gigantische rush. We wilden dan ook zo snel mogelijk op tour. Vanuit zakelijk oogpunt was het natuurlijk verstandiger geweest om eerst een nieuwe plaat uit te brengen en pas daarna uitgebreid te gaan touren. Maar ja, ‘business’ is nooit een drijfveer geweest voor ons.”


In eerste instantie was er alleen sprake van een eenmalige reünietour, maar omdat de hervonden vriendschap en het gezamenlijke optreden zo goed beviel, werd al snel besloten om de draad definitief weer op te pakken.

“Vanaf de eerste shows van onze reünietour merkten we hoe ontzettend we hiervan genoten. De shows die we in New York gaven, de tour door Australië met Korn, het was werkelijk fantastisch. Biohazard voelde écht weer als een band. Toen de tour er na een maand op zat, dachten we dan ook: waarom stoppen? We zijn hier alle vier zonder verwachtingen ingestapt. Het enige wat we wilden is weer samen de planken op. We zouden wel zien hoe lang de tour zou gaan duren en een nieuwe plaat was al helemáál niet aan de orde. Toch zijn we nu, ruim een jaar later, druk bezig met een nieuwe plaat. Het kan raar lopen.”

Wat kun je me vertellen over het nieuwe materiaal?

“De nummers die we tot nu toe geschreven hebben, gaan qua gevoel en sound echt weer terug naar de tijden van ‘Urban Discipline’ en ‘State Of The World Address’. Ook is het songschrijven nu, net als in de beginjaren, echt weer een ‘team effort’. Voor alle platen die we na ‘State…’ uitbrachten, droegen we telkens individueel onze stukken aan. Maar nu komen de songs weer al jammend tot stand. Eenmaal met z’n vieren in de oefenruimte plugden we onze instrumenten in en waren we in no-time weer net zo fanatiek riffs en ideeën aan het uitwisselen als vroeger. Die spontaniteit hoor je echt terug, vind ik.”

Concrete studioplannen zijn er nog niet, want voorlopig doen de mannen nog niets liever dan zoveel mogelijk optreden.

“Ook nu, vooral nu zelfs, volgen we puur ons gevoel en op dit moment willen we gewoon veel optreden. Ik word gewoon weer high wanneer ik onze oude nummers speel, man. Net als vroeger. Deze optredens bieden ons bovendien de mogelijkheid om het beeld bij te stellen dat de meeste mensen van Biohazard hadden. Het gros van het hardcore- en metalpubliek had ons immers allang afgeschreven. Men zag ons als een band die al jaren over z’n hoogtepunt heen was en uiteindelijk als een nachtkaars is uitgegaan. Met deze shows laten we zien dat Biohazard allesbehalve dood is en dat oude tijden kunnen herleven.”


“Om die gretigheid vast te houden, gaan we niet meer zo intensief touren als vroeger. Destijds waren we vaak anderhalf jaar non-stop onderweg, kwamen dan thuis om een nieuwe plaat op te nemen en trokken er vervolgens weer anderhalf jaar op uit. Tegenwoordig hebben we gezinnen en andere verplichtingen, waardoor zoiets nu niet meer zou kunnen. Maar ook al kon het wel, van ons hoeft dat niet meer. We doen nu enkel tours van hooguit twee, drie weken. Op die manier kunnen we elke avond keihard knallen en daarna weer naar huis om de batterij op te laden. De mensen die naar onze shows komen, zien dus elke avond een tot op het bot gemotiveerd Biohazard en niet een paar kerels die liever thuis zouden zitten. Er zijn al veel te veel bands die bijna non-stop aan het touren zijn en daardoor de helft van hun optredens op de automatische piloot afraffelen.”

Na Bobby's vertrek versleet de band drie gitaristen, maar geen van de keren was er sprake van een echte match. Hoe kijk je terug op die jaren?

“Met gemengde gevoelens. Ik heb nergens spijt van hoor, dat niet. En vooral ‘Kill Or Be Killed’ en ‘New World Disorder’ zijn platen waar ik nog steeds hartstikke trots op ben. Maar op de een of andere manier miste er toch altijd iets. Biohazard was in wezen als een hond met drie poten. Hij gromt zijn tanden wel bloot, maar echt gevaarlijk is ‘ie niet meer. Zo rond 2005 merkten we aan elkaar dat we steeds minder gemotiveerd waren om door te gaan met de band. De rek was er gewoon eruit. Zo’n beetje alles wat we wilden bereiken met Biohazard hadden we bereikt en we vonden het kortom wel mooi geweest. En omdat het toch niet meer zo kon zijn als het was, wilde ik het hoofdstuk liever maar helemaal afsluiten.”

Recent heeft de band het Pantera-nummer ‘Mouth For War’ opgenomen voor een Dimebag Darrell tribute-album dat op initiatief van het Britse metalmagazine Metal Hammer tot stand is gekomen.

“Pantera is waarschijnlijk de band waar wij door de jaren heen het meest mee getourd hebben. Wij speelden tijdens die shows meestal een of twee nummertjes met hen mee en vice versa. Zo speelde ik vaak het gitaarintro van ‘Walk’ mee. Het was altijd een wilde boel als we met hen onderweg waren, maar ik kijk met veel plezier terug op die tours. Toch was het aanvankelijk wat vreemd om mee te doen aan dit tribute-album. Wij hebben Pantera altijd meer gezien als een bevriende band dan als een icoon. Al zijn ze dat natuurlijk wel, makkelijk zat. En ter nagedachtenis aan Dimebag vonden we een eerbetoon wel op zijn plaats.”


De band heeft nog niet getekend bij een label en is op dit moment dus volledig ‘D.I.Y’. Het scoren van een platendeal heeft volgens Billy dan ook weinig prioriteit.

“We hebben geen haast en zien wel wat op onze weg komt. Kijk, als je van je muziek moet leven, grijp je als band alles aan wat je krijgen kunt. Wij zitten gelukkig niet in zo’n situatie en hebben in principe geen platendeal nodig om te doen wat we doen. En het bevalt uitstekend hoor, in alle rust aan de nieuwe plaat werken, zonder een deadline die boven ons hoofd hangt en een label dat in onze nek loopt te hijgen.”

Door het grote succes van de reünie wordt Billy’s tijd nu volledig opgeslokt door Biohazard. Hierdoor zag zijn andere band Suicide City zich genoodzaakt een break in te lassen. Erg blij zullen ze daar niet mee zijn, lijkt me.

“Nee, dat zijn ze ook niet. Ik denk zelfs dat ze met enige afgunst kijken naar het succes dat we met Biohazard hebben. Zij hadden natuurlijk liever gezien dat het bij een enkele tour was gebleven. Het is alleen anders gelopen. En omdat ik mezelf niet in tweeën splitsen en Suicide City er ook niet ‘half-assed’ bij wil doen, doe ik het liever maar helemaal niet. Weet je, eigenlijk is een band net een relatie. Op die manier bekeken is Biohazard mijn vrouw en Suicide City mijn maîtresse. En na enige tijd the shit out of mijn maîtresse geneukt te hebben (hilariteit in de kleedkamer), ben ik tot de conclusie gekomen dat ik het toch liever met mijn eigen vrouw doe.”

Gerco Zwiers

Website Biohazard