Interviews A - Z
(hed) p.e.
37 Stabwoundz
7th Nemesis
A Perfect Murder
Aborted
Aeon
After Forever
Aisling
Akercocke (1)
Akercocke (2)
Amaran
Amon Amarth
Amplifier
Ancient Rites
Anima
Annihilator (1)
Annihilator (2)
Arch Enemy
Atreyu (1)
Atreyu (2)
Backfire!
Biohazard
Black Majesty
Blind Myself
Blind Sight
Blood Red Throne
Borknagar
Born From Pain (1)
Born From Pain (2)
Breamgod
Burning Skies
By Night
Carnal Lust
Cataract
Cavalera Conspiracy
Closterkeller
Coldworker
Conspiracy A.D.
Crimson Falls
Cryptopsy
Cypher
Dark Fortress (1)
Dark Fortress (2)
Dawn Of Azazel
Dawn Of Demise
Death Angel
Death Before Dishonor
Decapitated (1)
Decapitated (2)
Deicide
Delphian
Desensitised
Destiny
Destruction
Detonation (1)
Detonation (2)
Devious
Dissenter
Divine Heresy
Do Or Die
Dying Fetus
Dååth
Eminence (1)
Eminence (2)
Eminence (3)
Enslaved
Entrails Eradicated
Evemaster
Exmortem
Fear My Thoughts
First Blood
Forcefeed
Glass Casket
Godhate
Gorgoroth (1)
Gorgoroth (2)
Gory Blister
Grave
Grenouer
Hail Of Bullets
Hatesphere
Hearse
Heaven Shall Burn (1)
Heaven Shall Burn (2)
Heaven Shall Burn (3)
Heaven Shall Burn (4)
Hellyeah
Herod
Horned God
I Scream Records
Iced Earth
Ignite
Imperia
Incantation
Infinited Hate
Insidious Disease
Internal Suffering
Job For A Cowboy
Kiju
Knuckledust
Koldborn
Krisiun (1)
Krisiun (2)
Leaves' Eyes
Leng Tch'e
Liar
Life Of Agony
Lunaris
Machine Head
Madball
Marionette
Moonspell
Morifade
Mors Principium Est
My City Burning
Naglfar
Napalm Death (1)
Napalm Death (2)
Neaera
Nile
Occult
Opeth
Opposition Party
Out To Win
Perzonal War
Pig Destroyer
Pro-Pain
Psyopus
Raging Speedhorn
Raunchy
Rebel Meets Rebel
Relevant Few
Sammath
Sathanas
Scarve (1)
Scarve (2)
Seita
Septic Flesh
Sepultura
Severe Torture (1)
Severe Torture (2)
Severe Torture (3)
Shadowlord
Sick Of It All
Sinai Beach
Since The Flood
Single Bullet Theory
Sinister
Six Reasons To Kill
Sk;rl
Skarhead
Skinless (1)
Skinless (2)
Soldiers
Spirit Disease
Spiritual Beggars
Spiritual Beggars & Grand Magus
Spoiler NYC
Strapping Young Lad
Sun Caged
Superjoint Ritual
Sworn Enemy
Sybreed
Taste Of Insanity (1)
Taste Of Insanity (2)
Teamkiller
Textures (1)
Textures (2)
Textures (3)
The Amenta
The Arcane Order
The Blacklist
The End
The Legion
The Lucifer Principle
The Monolith Deathcult (1)
The Monolith Deathcult (2)
The Red Chord (1)
The Red Chord (2)
The Setup (1)
The Setup (2)
The Spyderz
The Wounded
Throneaeon
Throwdown
Thyrfing
To Kill
Transmission0
Trivium
Type O Negative (1)
Type O Negative (2)
Type O Negative (3)
Unleashed (1)
Unleashed (2)
Vader
Vomitory (1)
Vomitory (2)
Whitechapel
Withered
Wolverine
Interviews: Heaven Shall Burn (2)
Gepost door Gerco Zwiers op maandag 4 september 2006, 04:49
Met een opgeladen batterij en het ziedende ‘Deaf To Our Prayers’ is Heaven Shall Burn er, twee jaar na het succes van ‘Antigone’, weer helemaal klaar voor. De nieuwe plaat laat een vertrouwd geluid horen en ligt in veel opzichten in het verlengde van ‘Antigone’. Gitarist Maik Weichert is dat niet helemaal met me eens. Hij is namelijk van mening dat het nieuwe materiaal een stuk agressiever en zwaarder van toon is dan voorheen het geval was. Een bewuste keuze, aldus Maik, waarmee de band min of meer een statement heeft willen maken.



“Volgens mij waren er een hoop mensen die dachten dat wij, in de hoop een groter publiek aan te spreken, langzaam maar zeker een steeds commerciëlere koers zouden gaan varen. Met ‘Deaf To Our Prayers’ laten we duidelijk horen dat dat dus niet het geval is. Ik bedoel, we hebben de drie hardste nummers zelfs helemaal aan het begin van het album gezet.”

Traditiegetrouw werd voor de opnames uitgeweken naar de Rape Of Harmonies-studio in het Duitse Thüringen.

“Al onze albums zijn daar opgenomen. Simpelweg omdat deze studio ons werkelijk uitstekend bevalt. Omdat ik het merendeel van de muziek schrijf ben ik ook degene die de meeste tijd in de studio doorbrengt. Ik zou er niet aan moeten denken om een paar weken in een buitenlandse studio opgesloten te zitten, met een tijdsdruk die je verplicht om van acht uur ’s ochtends tot acht uur ’s avonds creatief te zijn. Niks voor mij.”

“De Rape Of Harmonies-studio is lekker dichtbij huis, zodat ik ’s avonds gewoon in m’n eigen bed kan slapen. En heb ik eens een baaldag en komt er niks uit m’n vingers, dan ga ik gewoon weer naar huis en ga ik de dag erop met frisse moed verder. Bovendien zijn de mensen van de ROH-studio’s altijd erg betrokken bij het opnameproces. Zo verzorgt Ralf Müller altijd de keyboards en droeg Alexander Dietz (tevens de nieuwe gitarist van de band, daarover verderop meer, red.) al achtergrondvocalen aan voor ‘Antigone’.”


Na tweemaal Tue Madsen te hebben ingehuurd voor de mix, werd ditmaal de hulp ingeroepen van de Deense producer Jacob Hansen.

“Niet omdat we ontevreden waren over het werk van Tue Madsen, integendeel, maar het was gewoon tijd voor iets nieuws. Tue heeft zowel ‘Antigone’ als onze split met Caliban (uit 2005, red.) gemixt. Om te voorkomen dat we qua geluid enigszins in herhaling zouden vallen, leek het ons een goed idee om eens wat nieuws te proberen en Jacob Hansen stond bovenaan ons lijstje. We hadden al goede verhalen gehoord van Maroon en toen we hoorden wat hij voor Mercenary heeft gedaan (’11 Days’ (’04) en ‘The Hours That Remain’ (’06), red.) waren we verkocht.”

Was het feit dat het aantal Tue Madsen-producties zo langzamerhand niet meer te tellen is ook een reden eens verder te kijken dan Madsens Antfarm-studio?

“Naar mijn mening is Tue een van de weinige producers die het presteert om elke band waar hij mee werkt een sound aan te meten die de betreffende band op het lijf geschreven is. Zijn mix van een Kataklysm-album klinkt weer totaal anders dan hetgeen hij bijvoorbeeld voor Born From Pain heeft gedaan. Er zijn inderdaad ook een hoop albums die in de Antfarm-studio opgenomen, dan wel gemixt zijn en qua sound allemaal op elkaar lijken. Maar dat ligt meestal voornamelijk aan de gezichtsloosheid van die bands.”

Eind vorig jaar verliet gitarist Patrick Schleitzer de band om zich volledig te kunnen wijden aan zijn universitaire studie. Kwam zijn vertrek als een verrassing?

“Toen Patrick van plan was zich weer volledig op zijn studie te gaan richten heeft hij ons daar meteen over ingelicht. Hij is daar altijd heel open en eerlijk over geweest en liet ons direct weten dat het spelen in HSB onmogelijk te combineren zou zijn met zijn studie. Een vervanger zoeken was de enige oplossing. Patrick is iemand die zich ergens volledig in vast wil kunnen bijten. Het zou hem alleen maar frustreren wanneer hij door z’n studie niet meer voor de volle honderd procent voor de band zou kunnen gaan.”


En jullie zaten evenmin te wachten op een ‘parttime’-gitarist, lijkt me.

“Daar was wel een mouw aan te passen geweest, wat ons betreft. Maar Patrick heeft er voor gekozen om te stoppen en die beslissing hebben we te respecteren. We zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan en als we hier in de buurt optreden wil het nog wel eens gebeuren dat hij het podium opklimt om een nummertje mee te spelen. Hij kan zich eveneens uitstekend vinden in onze keuze voor Alexander Dietz. Alexander is al jaren een goede vriend van de band.”

“Hij is een van de producers werkzaam in de Rape Of Harmonies-studio en werkte ook al mee aan de productie van ‘Antigone’. Aanvankelijk zou Alex eveneens deels de productie van ‘Deaf To Our Prayers’ voor zijn rekening nemen, maar naarmate de opnames vorderden bleek dat niet prettig te werken. Met name voor Alexander, die zich hierdoor bijna schizofreen voelde worden. Hij heeft toen de productie overgelaten aan de andere jongens van de ROH-studio (Patrick W. Engel en Ralf Mueller, red.), zodat hij zich helemaal kon concentreren op zijn gitaarpartijen.”

De albumtitel refereert aan een gedicht van Heinrich Heine, een Duitse schrijver van Joodse komaf die vanaf 1831 in ballingschap leefde in Parijs.

“Heinrich Heine was een linkse rebel, die zich in zijn werk altijd uiterst kritisch uitliet over de toenmalige machthebbers in Duitsland. hij heeft een aantal prachtige gedichten geschreven. De titel is afkomstig uit een van die gedichten. Althans, een Engelse vertaling ervan. Een gedicht over Poolse arbeiders die in de negentiende eeuw werkzaam waren in Duitsland. Deze arbeiders werden uitgebuit door hun werkgevers, leefden onder erbarmelijke omstandigheden en voelden zich door hun god in de steek gelaten.”

“Toen al hun gebeden onbeantwoord bleven besloten ze het lot in eigen handen te nemen. Ze maakten gezamenlijk een vuist en kwamen in opstand tegen de heersende orde. Je kunt volgens mij duidelijke parallellen trekken tussen de periode van industrialisatie in de negentiende eeuw en het proces van globalisering van vandaag de dag. De problemen waar de sociaal zwakkeren in de maatschappij mee te maken hebben zijn nu exact hetzelfde als toentertijd.”


Stof tot nadenken dus. Of ‘food for fought’, zoals de heren het zelf graag noemen.

“Heaven Shall Burn is in de eerste plaats een politiek statement. Ik vergelijk ons wel eens met een kernraket: onze muziek is de raket en onze teksten zijn de kernkop daarbovenop. We hadden net zo goed schrijvers of beeldend kunstenaars kunnen zijn, om middels boeken of kunstwerken onze ideeën kenbaar kunnen maken. Waarom dan toch muziek? Omdat dit medium ons nou eenmaal het beste ligt. We kunnen met instrumenten een stuk beter uit de voeten dan met een kwast of een potlood. Ik ben een politiek geëngageerde gitarist en uit mijn politieke opvattingen met mijn gitaar.”

Toen ‘Antigone’ uitkwam in 2004 stond de metalcorescene in Duitsland volop in bloei. Wat is de huidige stand van zaken?

“Het plafond is nog niet in zicht. De scene blijft maar groeien en is nu zelfs groter dan in 2004. Eerlijk gezegd verbaast me dat, want ik hoor van alle kanten dat metalcore op zijn retour is en dat het genre z’n langste tijd gehad heeft. Je ziet dat heel sterk in Amerika. Iedere metalcoreband daar ontkent tegenwoordig hardnekkig metalcore te spelen, uit angst dat de hele hype morgen over is en ze oud nieuws zijn. Aan de andere kant zijn er echter ook veel bands die ten onrechte het stempel krijgen opgedrukt. Metalcore verwordt langzaam tot een synoniem voor modern klinkende metal.”

Met het vorig jaar verschenen ‘The Split Program II’ gaven Heaven Shall Burn en Caliban een vervolg aan de gelijknamige split-release uit 2001. Wilden jullie hiermee nog eens onderstrepen dat dit de bands zijn die het anno 2006 nog steeds voor het zeggen hebben binnen de Duitse metalcorescene?

“We waren er met deze release niet op uit om een of ander leiderschap te claimen. We wilden juist laten zien dat er geen enkele rivaliteit bestaat tussen beide bands, maar dat we na al die jaren nog steeds goed bevriend zijn. Al direct na het verschijnen van ‘The Split Program’ in 2001 leek het mij een leuk idee om daar ooit eens een vervolg aan te geven.”

“Ik kijk dan ook met veel plezier terug op de opnames ervan. Het had iets nostalgisch. We hebben op de eerste split uit 2001 ontzettend veel positieve reacties gehad. Die plaat betekende voor een hoop mensen een eerste kennismaking met metalcore. Voor díe mensen hebben we ‘The Split Program II’ opgenomen.”

Gerco Zwiers

Website Heaven Shall Burn

Recensie 'Deaf To Our Prayers'




Recensie 'Antigone'



Interview Heaven Shall Burn (29 juni, 2004)