Interviews A - Z
(hed) p.e.
37 Stabwoundz
7th Nemesis
A Perfect Murder
Aborted
Aeon
After Forever
Aisling
Akercocke (1)
Akercocke (2)
Amaran
Amon Amarth
Amplifier
Ancient Rites
Anima
Annihilator (1)
Annihilator (2)
Arch Enemy
Atreyu (1)
Atreyu (2)
Backfire!
Biohazard
Black Majesty
Blind Myself
Blind Sight
Blood Red Throne
Borknagar
Born From Pain (1)
Born From Pain (2)
Breamgod
Burning Skies
By Night
Carnal Lust
Cataract
Cavalera Conspiracy
Closterkeller
Coldworker
Conspiracy A.D.
Crimson Falls
Cryptopsy
Cypher
Dark Fortress (1)
Dark Fortress (2)
Dawn Of Azazel
Dawn Of Demise
Death Angel
Death Before Dishonor
Decapitated (1)
Decapitated (2)
Deicide
Delphian
Desensitised
Destiny
Destruction
Detonation (1)
Detonation (2)
Devious
Dissenter
Divine Heresy
Do Or Die
Dying Fetus
Dååth
Eminence (1)
Eminence (2)
Eminence (3)
Enslaved
Entrails Eradicated
Evemaster
Exmortem
Fear My Thoughts
First Blood
Forcefeed
Glass Casket
Godhate
Gorgoroth (1)
Gorgoroth (2)
Gory Blister
Grave
Grenouer
Hail Of Bullets
Hatesphere
Hearse
Heaven Shall Burn (1)
Heaven Shall Burn (2)
Heaven Shall Burn (3)
Heaven Shall Burn (4)
Hellyeah
Herod
Horned God
I Scream Records
Iced Earth
Ignite
Imperia
Incantation
Infinited Hate
Insidious Disease
Internal Suffering
Job For A Cowboy
Kiju
Knuckledust
Koldborn
Krisiun (1)
Krisiun (2)
Leaves' Eyes
Leng Tch'e
Liar
Life Of Agony
Lunaris
Machine Head
Madball
Marionette
Moonspell
Morifade
Mors Principium Est
My City Burning
Naglfar
Napalm Death (1)
Napalm Death (2)
Neaera
Nile
Occult
Opeth
Opposition Party
Out To Win
Perzonal War
Pig Destroyer
Pro-Pain
Psyopus
Raging Speedhorn
Raunchy
Rebel Meets Rebel
Relevant Few
Sammath
Sathanas
Scarve (1)
Scarve (2)
Seita
Septic Flesh
Sepultura
Severe Torture (1)
Severe Torture (2)
Severe Torture (3)
Shadowlord
Sick Of It All
Sinai Beach
Since The Flood
Single Bullet Theory
Sinister
Six Reasons To Kill
Sk;rl
Skarhead
Skinless (1)
Skinless (2)
Soldiers
Spirit Disease
Spiritual Beggars
Spiritual Beggars & Grand Magus
Spoiler NYC
Strapping Young Lad
Sun Caged
Superjoint Ritual
Sworn Enemy
Sybreed
Taste Of Insanity (1)
Taste Of Insanity (2)
Teamkiller
Textures (1)
Textures (2)
Textures (3)
The Amenta
The Arcane Order
The Blacklist
The End
The Legion
The Lucifer Principle
The Monolith Deathcult (1)
The Monolith Deathcult (2)
The Red Chord (1)
The Red Chord (2)
The Setup (1)
The Setup (2)
The Spyderz
The Wounded
Throneaeon
Throwdown
Thyrfing
To Kill
Transmission0
Trivium
Type O Negative (1)
Type O Negative (2)
Type O Negative (3)
Unleashed (1)
Unleashed (2)
Vader
Vomitory (1)
Vomitory (2)
Whitechapel
Withered
Wolverine
Gepost door Gerco Zwiers op zondag 19 februari 2006, 16:21
De tijden dat Rhapsody de enige Italiaanse metalband was die ook internationaal wat in de melk te brokkelen had, liggen weliswaar achter ons en vandaag de dag wemelt het in Italië dan wel van de metalbandjes, van internationaal doorbreken wil het vaak nog steeds niet komen. Met het snoeiharde en superintense ‘Demo(n)cracy’ doet het vijfkoppige Kiju echter een succesvolle gooi naar de prijzen. Al is deze moderne metalplaat, met een moddervette knipoog naar hardcore, uitgebracht in eigen beheer en is de band zogenaamd labelloos.



Geen punt, volgens de optimistisch ingestelde Vittorio Squaldrilli (zanger van de band), die eerst de nogal opmerkelijke bandnaam mag toelichten… again.

“Geloof het of niet, maar die vraag komt in werkelijk ieder interview voorbij. Toen ik tot de band toetrad heette die al zo, dus het waarom moet ik je schuldig blijven. De bandnaam staat, voor ons althans, voor energie, kracht en volharding. Ach, het beestje moet een naam hebben en Kiju klinkt in ieder geval beter dan Anal Putrefecation of Vomitory Defecation, om maar eens wat te noemen. En wanneer je onze bandnaam op zoekmachines op internet intikt, kom je bijna alleen uitsluitend links die relateert zijn aan ons. En links naar info over een Japanse regisseur genaamd Kiju Yoshida.”

Altijd handig om te weten. Nu we toch bezig zijn, wat is de dieperliggende gedachte achter de albumtitel? Wat is er zo demonisch aan democratie?

“De export van democratie is momenteel doodsoorzaak nummer één in de wereld. De zogenaamde brengers van democratie, zij die beweren te vechten voor vrijheid, zijn in werkelijkheid de grootste moordenaars. Mensen bij wie het maar niet wil doordringen dat je met militaire middelen geen vrede en vrijheid kunt afdwingen. Wat dat betreft is er de afgelopen vijfduizend jaar bar weinig veranderd. We’re still killing eachother.”

Als je ‘Demo(n)cracy’ naast jullie debuut legt, hoor je een enorme muzikale groei.

“Toen we vier jaar geleden ‘Nothing To Play For’ opnamen waren we nog een onervaren band zonder enige studioervaring. Die plaat is in twee stressvolle sessies opgenomen en dus best wel een haastklus. Na het verschijnen van ‘Nothing To Play For’ hebben we veel opgetreden, onder meer met Stuck Mojo en Destruction. En niet alleen in Italië, maar ook in landen als Slowakije, Hongarije, Duitsland, Zwitserland en Nederland. Dat heeft zijn uitwerking niet gemist, want door de vele optredens zijn we als muzikanten flink gegroeid en als band zijn we veel hechter gaan klinken. Kiju voelt voor ons nu als familie. En naar mijn idee hoor je dat ook op ‘Demo(n)cracy’.”

“Tijdens het schrijven van dit album hadden we wel in de gaten dat het songmateriaal sterk was, maar we maakten ons toch enige zorgen. Was het verschil met ons debuut ‘Nothing To Play For’ niet te groot? Was dit nieuwe werk niet opeens te hard? Aanvankelijk waren we dus nogal huiverig voor de reacties die de plaat zou uitlokken. Maar die angst was gelukkig totaal onterecht. De recensies die ik tot nu toe gelezen heb, zijn namelijk vrijwel allemaal positief.”

Voor niks zorgen gemaakt dus.

“Inderdaad. Al hangt het er wel sterk vanaf wie de recensie geschreven heeft. Een hoop magazines zijn voor hun inkomsten voor een flink deel afhankelijk van adverterende platenlabels. Wanneer een label of distributeur dus paginagroot adverteert, staan daar niet zelden positieve recensies tegenover. In zo’n geval zeggen lovende kritieken niets. Aangezien wij het zonder label moeten stellen en zelf geen cent te makken hebben, is er geen geld voor dure advertenties. Elke positieve recensie kunnen we dus in onze zak steken. Vanzelfsprekend maken wij deze muziek in de eerste plaats voor onszelf, maar daarom vinden we het nog wel hartstikke tof als onze muziek in de smaak valt.”

Op ‘Demo(n)cracy’ laten jullie elementen uit metal en hardcore samensmelten, maar klinken gelukkig niet als de zoveelste dertien-in-een-dozijn-metalcoreband.

“Tja, wat zal ik zeggen? Volgens mij is het allemaal gewoon rock ’n roll. Iedereen binnen Kiju is compleet lijp van Slayer, maar we houden ook van Duran Duran, waar we tijdens optredens nog wel eens een cover van spelen. Wij denken niet graag in hokjes. Bovendien vind ik metalcore zo’n vaag begrip. Heaven Shall Burn en Cataract, is dát metalcore, of is dat gewoon metal met breakdowns?”

“Er lopen mij ook teveel posers rond in die scene. Van die modegerichte types die meer geld uitgeven aan schoenen dan een advocaat uitgeeft aan een maatpak. Zelf draag ik meestal de shirts die anderen me geven. En op het podium heb ik meestal geen schoenen aan en draag ik al sinds 2001 dezelfde korte broek, die ik uiteraard wel steeds uitwas!”

‘Demo(n)cracy’ wordt gedistribueerd door TwoFatMen, maar is in eigen beheer uitgebracht. Platencontracten liggen momenteel niet bepaald voor het oprapen, weet ook Kiju.

“We zouden wel met een label willen werken, maar we zijn niet echt naarstig op zoek. Op zich hebben we het tot op heden aardig gerooid zonder platendeal. De buitenlandse optredens die we hebben gedaan, hebben we bijvoorbeeld eigenhandig en met de hulp van wat vrienden her en der in Europa geregeld. Voor zulk soort zaken heb je echt niet per se een platencontract voor nodig.”

Heb ik gelijk als ik zeg dat de Italiaanse metalscene, vergeleken met die in andere al dan niet Europese landen, nog wat in te halen heeft?

“Daar zit wel een kern van waarheid in, ja. Afgezien van een paar power metalbandjes stelde Italië lange tijd bar weinig voor op metalgebied. Als er al sprake was van een metalscene lag die behoorlijk op z’n gat. Inmiddels is dat gelukkig wel anders. Tegenwoordig lopen in Italië behoorlijk wat bands rond die qua niveau niet onderdoen voor hun buitenlandse collega-bands en dat aantal groeit gestaag. We zijn die achterstand dus steeds meer aan het inlopen.”

Gerco Zwiers

Website Kiju

Recensie 'Demo(n)cracy'