Interviews A - Z
(hed) p.e.
37 Stabwoundz
7th Nemesis
A Perfect Murder
Aborted
Aeon
After Forever
Aisling
Akercocke (1)
Akercocke (2)
Amaran
Amon Amarth
Amplifier
Ancient Rites
Anima
Annihilator (1)
Annihilator (2)
Arch Enemy
Atreyu (1)
Atreyu (2)
Backfire!
Biohazard
Black Majesty
Blind Myself
Blind Sight
Blood Red Throne
Borknagar
Born From Pain (1)
Born From Pain (2)
Breamgod
Burning Skies
By Night
Carnal Lust
Cataract
Cavalera Conspiracy
Closterkeller
Coldworker
Conspiracy A.D.
Crimson Falls
Cryptopsy
Cypher
Dark Fortress (1)
Dark Fortress (2)
Dawn Of Azazel
Dawn Of Demise
Death Angel
Death Before Dishonor
Decapitated (1)
Decapitated (2)
Deicide
Delphian
Desensitised
Destiny
Destruction
Detonation (1)
Detonation (2)
Devious
Dissenter
Divine Heresy
Do Or Die
Dying Fetus
Dååth
Eminence (1)
Eminence (2)
Eminence (3)
Enslaved
Entrails Eradicated
Evemaster
Exmortem
Fear My Thoughts
First Blood
Forcefeed
Glass Casket
Godhate
Gorgoroth (1)
Gorgoroth (2)
Gory Blister
Grave
Grenouer
Hail Of Bullets
Hatesphere
Hearse
Heaven Shall Burn (1)
Heaven Shall Burn (2)
Heaven Shall Burn (3)
Heaven Shall Burn (4)
Hellyeah
Herod
Horned God
I Scream Records
Iced Earth
Ignite
Imperia
Incantation
Infinited Hate
Insidious Disease
Internal Suffering
Job For A Cowboy
Kiju
Knuckledust
Koldborn
Krisiun (1)
Krisiun (2)
Leaves' Eyes
Leng Tch'e
Liar
Life Of Agony
Lunaris
Machine Head
Madball
Marionette
Moonspell
Morifade
Mors Principium Est
My City Burning
Naglfar
Napalm Death (1)
Napalm Death (2)
Neaera
Nile
Occult
Opeth
Opposition Party
Out To Win
Perzonal War
Pig Destroyer
Pro-Pain
Psyopus
Raging Speedhorn
Raunchy
Rebel Meets Rebel
Relevant Few
Sammath
Sathanas
Scarve (1)
Scarve (2)
Seita
Septic Flesh
Sepultura
Severe Torture (1)
Severe Torture (2)
Severe Torture (3)
Shadowlord
Sick Of It All
Sinai Beach
Since The Flood
Single Bullet Theory
Sinister
Six Reasons To Kill
Sk;rl
Skarhead
Skinless (1)
Skinless (2)
Soldiers
Spirit Disease
Spiritual Beggars
Spiritual Beggars & Grand Magus
Spoiler NYC
Strapping Young Lad
Sun Caged
Superjoint Ritual
Sworn Enemy
Sybreed
Taste Of Insanity (1)
Taste Of Insanity (2)
Teamkiller
Textures (1)
Textures (2)
Textures (3)
The Amenta
The Arcane Order
The Blacklist
The End
The Legion
The Lucifer Principle
The Monolith Deathcult (1)
The Monolith Deathcult (2)
The Red Chord (1)
The Red Chord (2)
The Setup (1)
The Setup (2)
The Spyderz
The Wounded
Throneaeon
Throwdown
Thyrfing
To Kill
Transmission0
Trivium
Type O Negative (1)
Type O Negative (2)
Type O Negative (3)
Unleashed (1)
Unleashed (2)
Vader
Vomitory (1)
Vomitory (2)
Whitechapel
Withered
Wolverine
Interviews: The Setup (1)
Gepost door Gerco Zwiers op maandag 8 augustus 2005, 22:03
Nadat hun eerste wapenfeit, de MCD 'Nine Kinds Of Pain', vorig jaar slechts enkele rimpelingen in de hardcorevijver veroorzaakte, wisten de Vlamingen van The Setup eerder dit jaar alsnog een knallende entree te maken met de overtuigende full length 'The Pretense Of Normality', een verzameling innovatieve, gevarieerde en bovenal ijzersterke hardcoresongs. Bovendien eens wat anders dan de gitaargerichte metalcore waar we de laatste tijd mee doodgegooid worden. Reden te over dus voor een nadere introductie.



Aan de telefoon hangt The Setup-gitarist Andries Beckers, die zich ontpopt tot een sympathieke gesprekspartner en enthousiast alle onduidelijkheden omtrent 'zijn' band en 'The Pretense Of Normality' wegneemt. Allereerst ben ik benieuwd hoe Andries terugkijkt op het optreden van Merauder (eind juni in Bolwerk, Sneek) waar The Setup het voorprogramma mocht verzorgen.

"De opkomst was niet bijzonder hoog, maar ondanks dat was het zeker de moeite waard. Merauder is toch één van m'n favoriete bands en hun debuut ('Master Killer', red.) is en blijft geweldig. Al had ik eerlijk gezegd van hun optreden wel iets meer verwacht. Ik heb ze rond '95, '96 zien optreden in de originele bezetting en dat was echt waanzinnig. Daarbij vergeleken viel het dit keer een beetje tegen. Van de originele bezetting is alleen de zanger (Jorge Rosado, red.) over. Ook werken ze nu slechts met één gitarist en met het oog op de solo's in hun muziek vind ik dat Merauder eigenlijk wel twee gitaristen nodig heeft."

Ook hebben jullie onlangs het podium gedeeld met Terror. Niet bepaald de minste namen, al zeg ik het zelf.

"Vaak lijken zulke dingen moeilijker dan ze in werkelijkheid zijn. In veel gevallen kan een enkel mailtje of telefoontje al veel uithalen. Ook hebben we een aantal mensen die hun best doen om interessante shows voor ons te boeken. Of we worden gevraagd als bijvoorbeeld ergens een voorprogramma uitvalt. Zo rol je er min of meer in en kom je geleidelijk in een soort bestand van supportacts die ze kunnen bellen."

Eerder dit jaar is jullie eerste volledige album 'The Pretense Of Normality' verschenen, een album dat aanmerkelijk anders klinkt dan het soort metalcore dat momenteel erg in zwang is. Werkt dat in jullie voordeel?

"Het mes snijdt wat dat betreft aan twee kanten, denk ik. Het spelen van een populaire stijl opent waarschijnlijk eerder bepaalde deuren en slaat makkelijker aan. Maar je bent dan al snel één van de velen, terwijl je er door het spelen van een ietwat afwijkende stijl eerder een beetje uitspringt. Ik krijg het idee dat veel mensen zaten te wachten op een band als The Setup, getuige de vrijwel unanieme positieve kritieken die de plaat ontving."


Jullie klinken vooral een stuk gevarieerder en afwisselender. Wat is jullie geheim?

"Alle bandleden hebben een vrij brede smaak en we halen onze invloeden uit allerlei verschillende hardcore- en metalsoorten. Ook zijn we open minded genoeg om invloeden van buitenaf toe te laten. Er komt nou eenmaal zoveel toffe muziek uit tegenwoordig. Volgens mij leggen een hoop metalcorebands teveel de nadruk op power en op zo zwaar mogelijke moshriffs. Maar de basisriffs zijn vrijwel telkens hetzelfde, waardoor de verveling vrij snel toeslaat. Dat proberen wij zoveel mogelijk te vermijden. Het moet namelijk wel een beetje spannend blijven."

Hoe kijk je nu aan tegen jullie debuut-MCD 'Nine Kinds Of Pain' van vorig jaar?

"Ik ben van mening dat je als band in ontwikkeling verschillende fases doormaakt en 'Nine Kinds Of Pain' is een weerspiegeling van zo'n fase. De nummers op die MCD waren de eerste die we ooit schreven. We hadden ze in eerste instantie als demo opgenomen, niet met de intentie het uit te brengen. Maar omdat de opnames veel beter klonken dan we hadden verwacht, besloten we om er een MCD van te maken. Ik sta nog volledig achter die nummers, hoor. 'Nine Kinds Of Pain' heeft prima verkocht en er zijn zelfs mensen die dat ouwe werk toffer vinden dan hetgeen we nu doen."

In tegenstelling tot die vrij spontane MCD ging er aan 'The Pretense Of Normality' heel wat meer voorbereiding vooraf.

"Hier zit veel meer denkwerk achter. En naar mijn mening hoor je dat ook terug op het album, dat volslagen anders klinkt dan onze eerste release. We hebben gepoogd om een hele koude sound neer te zetten, waardoor de plaat een ietwat 'metallic' sound heeft gekregen. Onze basisstijl zal altijd dezelfde elementen bevatten: hard, extreem en melodieus. Maar we blijven altijd streven naar progressie. Op ons volgende album zullen we onze sound waarschijnlijk weer wat meer uitdiepen en willen we ons vooral gaan toeleggen op het schrijven van sterke, compacte songstructuren. Zo komen we langzaam maar zeker steeds dichter in de buurt van ons uiteindelijke doel."

En wat ís dat uiteindelijke doel?

"Dat is moeilijk in te vullen. Ik zie het spelen in een band als is één groot leerproces. Gaandeweg maak je fouten, maar door daar lering uit te trekken, weet je steeds meer valkuilen te ontwijken. Voor de opnames van 'The Pretense…' hebben we van alles uitgeprobeerd. We hebben een externe producer aangetrokken, pre-productie gedaan en we hebben er in de studio lustig op los geëxperimenteerd. Al die dingen maakten het opnameproces tot een enorm leerzame ervaring, zodat een volgend album alleen maar beter kan worden."


Die externe producer is Ace Zec, waar ik persoonlijk nog nooit van gehoord heb.

"Da's geen wonder, want dit is pas de derde plaat die hij heeft geproduceerd. In het dagelijks leven is hij de drummer van de emorockband Death Before Disco, maar hij is tevens een afgestudeerd geluidstechnicus. Ace is heel muzikaal en enorm gedreven. Bovendien benadert hij het produceren nét even anders dan in de meeste Belgische studio's gebruikelijk is. En daardoor klinkt het album ook echt anders. Hij nam voor alle aspecten ruim de tijd en besteedde bijvoorbeeld heel veel tijd en aandacht aan het verkrijgen van de juiste drum- en bassound."

"En met zijn eindmix heeft hij wonderen verricht. Zonder hem had dit album nooit zo goed geklonken, dat is echt zijn verdienste. Hij heeft ook de laatste plaat van Janez Detd geproduceerd, bij ons in België een vrij bekende punkband. Volgens mij heeft hij het zeker in zich om uit te groeien tot een gevierd producer. Of de samenwerking met Ace voor herhaling vatbaar was? Wat mij betreft wel. Je weet natuurlijk nooit wat voor mogelijkheden zich aan zullen dienen, maar ik sta daar zeker positief tegenover."

Is The Setup in jouw ogen een metalcore- of een hardcoreband?

"Wij voelen meer verwantschap met hardcore, want dat is toch waar we vandaan komen. We zijn een band die z'n invloeden haalt uit het soort hardcore dat halverwege de jaren negentig populair was. Bands als Earth Crisis, Unbroken en Snapcase. Ik luister graag naar metalcore, maar The Setup is in de eerste plaats een hardcoreband, een 'metallic' hardcoreband. We klinken soms 'metal' zonder eigenlijk 'metal' te zijn."

De bands die jij noemt waren toen ook al aan het experimenteren met de combinatie van hardcore en metalriffs.

"Absoluut, er zat een hoop metal in die new school hardcore. Puur muzikaal gezien is metal ook een veel creatiever genre dan hardcore. Veel meer gericht op melodie en structuur, terwijl het bij hardcorebands in veel gevallen vooral draait om power en de bedoelingen erachter. Daarom is het volgens mij niet meer dan logisch dat hardcore op een gegeven moment door metal is beïnvloed."


Tenslotte iets anders. Behalve de namen van de bandleden, staan in het cd-boekje tevens een aantal personen vermeld die net zo goed The Setup maken tot wat die is. Wat is daar de bedoeling achter?

"Als je met je band wilt gaan optreden en een cd wilt gaan opnemen en uitbrengen, kun je niet zonder de hulp van bepaalde mensen. Of dat nou mensen zijn die shows voor je boeken, je helpen met het uitgebracht krijgen van je album, of elke keer maar weer met je materiaal gaan lopen sjouwen. Er zijn een hoop mensen die we moeten bedanken, maar deze zeven springen er toch wel uit. Zij staan er elke keer weer en hebben ons echt voortgeholpen. Dat is de reden dat we ze in het boekje hebben vermeld, als blijk van waardering."

Sympathiek!

"Ja, dat vind ik ook. Ik denk dat er veel te weinig 'dankjewel' gezegd wordt en dat snap ik eigenlijk niet. Wat is er mis met het uitspreken van je waardering?

Gerco Zwiers

Website The Setup

Recensie 'The Pretense Of Normality'


MP3 'Out Of Sync'

MP3 'Nine Kinds Of Pain' (van de gelijknamige MCD)